|
Wyszukiwarka
Newsletter
Jeśli chciałbyś otrzymywać najświeższe informacje z naszego serwisu podaj swój adres e-mail.
|
W dniu 21 października 2008 podczas obchodów jubileuszowych zostały udostępnione dwie wystawy:
50 lat Muzeum Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku
Testamentowy dar Marii Korniłowicz
Scenariusz wystawy – st. kustosz Lidia Putowska
Oprawa plastyczna - Grzegorz Knap
Wystawa pierwsza obrazuje powstanie muzeum oraz działalność prowadzoną przez placówkę przez 50-lat. Ekspozycja rozpoczyna się od przedstawienia archiwaliów związanychz powstaniem muzeum. Są tam między innymi wypis z aktu notarialnego darowizny na rzecz Skarbu Państwa pałacyku Sienkiewicza oraz 2 ha parku dokonany przez Henryka Sienkiewicza (1956 r.) oraz Jadwigę Sienkiewicz (1957) oraz wiele dokumentów sporządzonych w okresie tworzenia tej placówki. Dokumentom towarzyszą artykuły prasowe publikowane w gazetach, archiwalne fotografie itp. obrazujące uroczyste udostępnienie muzeum w 1958 r. i ponowne otwarcie po remoncie w 1966 r. Rozwój placówki i jej działalność została pokazana za pomocą różnorodnych materiałów, które odnotowywały jubileusze placówki albo szczególnie interesujące przedsięwzięcia. Na wystawie przypomniano promocje książek, imprezy cykliczne – koncerty i sesje naukowe, wystawy organizowane w muzeum i poza nim oraz film „Oblęgorek Henryka Sienkiewicza” nakręcony w 1976 r. przez Wytwórnię Filmów Oświatowych w Łodzi w reżyserii Edwarda Pałczyńskiego. Wyłożone zostały wydawnictwa w postaci pierwszych przewodników, folderów, katalogów wystaw, okolicznościowych exlibrisów, medali oraz stempli. Za pomocą fotografii przypomniano pierwszą (1971 r.) z wystaw prezentującą stroje bohaterów filmu „Pan Wołodyjowski” oraz następne związane z filmowymi adaptacjami dzieł pisarza, które cieszyły się dużym powodzeniem u publiczności. W 1983 r. zbiory Oblęgorka były pokazywane w Muzeum Literackim im. Henryka Sienkiewicza w Poznaniu. Przypomniano także dwie wystawy zagraniczne – w Pradze (1982 r.) oraz w Winnicy na Ukrainie (1989 r.).
Ekspozycja przywołuje za pomocą fotografii naszych darczyńców, czyli dzieci pisarza oraz osoby, które odegrały szczególną rolę w jej tworzeniu – Aleksandrę Dobrowolską (twórczynię muzeum), Zuzannę Sienkiewicz (pierwszego kierownika placówki w latach 1958-1968) oraz p. Marię Lutę (gospodynię, która uratowała zbiory podczas I wojny światowej). Na wystawie pokazano również sławnych ludzi, którzy odwiedzili muzeum Jerzego Hoffmana, Jerzego Kawalerowiczza, Daniela Olbrychskiego, Stefana Szmidta, Irenę Eris itd.
Na wystawie
„Testamentowy dar Marii Korniłowicz” pokazane zostały pamiątki rodzinne, należące do córki pisarza i jego wnuczki, które z jej woli znalazły się w naszym muzeum.
Jednym z cenniejszych darów jest gipsowe popiersie Jadwigi Sienkiewicz wykonane w Zakopanem przez J. Nalborczyka stało zawsze w gabinecie pisarza w Warszawie, a obecnie ma stałe miejsce w Oblęgorku. Otrzymaliśmy również dwa olejne obrazy Jadwigi Sienkiewicz przedstawiające „Chatę nad stawem” oraz „Dojście do źródła Ursus”, które były pokazywane na wystawie „Malarki polskie” w Muzeum Narodowym w Warszawie ( katalog z 1991 r.). Ogromny podziw budzi dwutomowa, ilustrowana „Biblia Złota” w tłumaczeniu ks. Zygmunta Chełmickiego, wydana w Wiedniu w 1898 r., kunsztownie oprawiona zawiera dedykację ojca chrzestnego (ks. Zygmunta Chełmickiego) dla córki pisarza. Pamiątką rodzinną są srebrne łyżeczki z herbem Sienkiewicza „Oszyk”. Inną cenną grupą dokumentów są te, które dotyczącą córki pisarza i wnuczki (klepsydry, wycinki prasowe, fotografie itp.) Szczególnie cenna jest spora ilość korespondencji rodzinnej. Wymienić tu należy – pamiętnik Marii Szetkiewicz (z czasów panieńskich) pierwszej żony pisarza, list Kazimierza Szetkiewicza do córki, dwa listy H. Sienkiewicza, List Żeromskiego do Jadwigi Sienkiewicz, listy Jadwigi do córki oraz grupa korespondencji Tadeusza Korniłowicza ojca Marii Korniłowicz (wnuczki). Na wyróżnienie zasługują listy do córki pisarza od Kazimiery Iłłakowiczówny czy Jarosława Iwaszkiewicza. Ostatnia grupa dokumentów jest naturalnym łącznikiem obu wystaw. Są to dokumenty należące do córki pisarza, dotyczące powstania muzeum.
|