Teren należący do otoczenia muzeum wynosi około 2 ha parku i zajmuje niewysokie wzniesienie opadająceku południowej i zachodniej stronie. U podnóża skarpy płynnie strumyk zwany przez miejscowych Gacówką. Widokowe położenie pałacyku i parku podkreślają rozciągające się ku wschodowi pozostałości po dworskich sadach, ku północy las oblęgorski (należący do Suchedniowsko-Oblęgorskiego Parku Krajobrazowego), ku południowi aleja lipowa (drzewa dar od pana Chludzińskiego z Orszy).

Otoczenie domu Sienkiewicza urządzał Franciszek Szanior twórca Ogrodu Saskiego w Warszawie. Z listów pisarza wiemy, że dzięki trzeciej żonie na gazonach królowały przepiękne odmiany róż (zw. „koralią”). Ściany pałacyku były oplecione dzikim winem, które pod koniec lata płonęły na czerwono.

Park, podobnie jak budynek ucierpiał w czasie obu wojen światowych. Podobnie było po 1945 roku. Od południowej strony domu przy tarasie rośnie stary, rozłożysty krzew zwany perukowcem podolskim. Wiele z jego odnóg rozsadziliśmy w różnych miejscach.

W obrębie parku mamy parę wspaniałych dziewięć pomników przyrody. Są nimi wspaniałe dęby, platan, tulipanowce, klony, modrzewie. Od frontu zwracają uwagę cisy i płacząca brzoza.