Malarstwo i Rzeźba Na parterze znajduje się kilkadziesiąt portretów staropolskich z XVII-XVIII w., jak również liczne przykłady rodzimego malarstwa portretowego i pejzażowo-rodzajowego z XIX w., ze szczególnym uwzględnieniem kolekcji obrazów: Rafała Hadziewicza, Józefa Szermentowskiego i Władysława Maleckiego.
Portrety z XVII-XVIII w., m.in. z galerii rodowej Sołtyków-Popielów (z pałacu w Kurozwękach) i in., np.: Aleksandra Sołtyka stolnika podolskiego i jego żony Franciszki, Józefa Sołtyka miecznika sandomierskiego, Pawła Popiela kasztelana małogoskiego i sandomierskiego - na wizerunkach en pied, nieznanych malarzy cechowych; Józefy z Dąbskich Kochanowskiej - też całopostaciowy, z paziem (mal. Baltazar Gołębiowski, 1775).
Portret trumienny szlachcica herbu Lis, z 1702 r.,6-boczny, namalowany na blasze; patrz też opis rzemiosła artystycznego

Portrety z XVIII w.: późnobarokowe, rokokowe i wczesno-klasycystyczne, m.in.: wizerunek królewicza Jakuba Ludwika Sobieskiego, Marii Zofii z Sieniawskich 2 v. Czartoryskiej, Jerzego Mniszcha, szlachciców: Jana Sucheckiego - w kontuszu i przedstawicieli rodziny Jaxa-Bąkowskich - w zbrojach, w tym pary małżeńskiej: Michała stolnika radomskiego i jego żony Apolonii ze Ślaskich (mal. B. Gołębiowski - Baltazar ?, 1771-1774).
Przewaga portretów klasycystycznych ze schyłku w. XVIII i z pocz. XIX empirowe, m.in.: króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (obraz w typie portretów autorstwa Jana Baptysty Lampiego) i Elżbiety Grabowskiej (mal. Jan Baptysta Lampi, ok. 1790); księcia Józefa Poniatowskiego (ok. 1788, akwarela), Tadeusza Kościuszki (mal. Józef Grassi, 1792) - z dedykacją od Kościuszki dla W. Dzieduszyckiego na ramie; kanclerza koronnego Jacka Małachowskiego (mal. Józef Peszka przed 1792, replika autorska), Karola Stanisława Radziwiłła "Panie Kochanku" (kon. XVIII, pastel), królewskiego szambelana Joachima Tarnowskiego (mal. Józef Pitschmann, ok. 1800 ?), Heleny Sierakowskiej (mal. Kazimierz Wojniakowski, ok. 1800; depozyt Muz. Narodowego w Warszawie). Odchodzącą "epokę sarmacką" reprezentuje portret szlachcianki Magdaleny Linowskiej (mal. Józef Faworski, kon. XVIII), natomiast empire - bardzo okazały "Portret rodziny Borchów" - Anny z Bohomolców Borchowej z dziećmi: en pied, na tle pejzażu (mal. Józef Peszka, 1806-1807).
Studia portretowe: z okresu romantyzmu - Aleksandra Orłowskiego, Piotra Michałowskiego - tegoż "Paweł Popiel na koniu" (polskie Powstanie Listopadowe 1831) i Franciszka Pfanhausera - "Portret damy w szalu" (ok. 1840; nawiązanie do baroku); grupa klasycystycznych dzieł Rafała Hadziewicza (1803-1886), artysty czynnego w Kielcach od lat 70. XIX w.: autoportret, portrety osób z rodziny, scena biblijna.
Malarstwo pejzażowe i pejzażowo-rodzajowe XIX w.: Jana N. Głowackiego z Krakowa (pejzaż z Tatr polskich, 1838) i Franciszka Kostrzewskiego z Warszawy (krajobrazy z różnych pór roku, 1850-1867) - jako "preludium" do malarstwa Józefa Szermentowskiego; następnie Szermentowskiego obrazy z czasów pobytu w kraju, studiów w Szkole Sztuk Pięknych (SSP) w Warszawie - m.in. weduty z lat 50. XIX w.: Sandomierza, Chęcin, Szydłowca i widok klasztoru na górze Święty Krzyż w Górach Świętokrzyskich; a także obrazy późniejsze powstałe pod wpływem francuskiej, nowoczesnej szkoły barbizońskiej: "Kępa Puławska" (Paryż 1872), "Droga do wsi" (1872), "Krajobraz nadrzeczny" (Paryż, 1873), "Kościółek wiejski w Krakowskiem" (Paryż, 1874) i in.Józef Szermentowski, Droga do wsi (1872 r.)
Wladyslaw Malecki, Pejzaz z kościolkiem wiejskim (1870)9. Sala Władysława A. Maleckiego (1836-1900)
Malarstwo krajobrazowo-rodzajowe i portrety z 2 poł. XIX w. Pejzaże - to reprezentatywny zestaw obrazów Władysława Maleckiego - czynnego w kraju (studia: SSP Warszawa) i wiele lat w Bawarii - z motywami polskimi, np.: weduty Krakowa, Koła; a także prace: Wojciecha Gersona związanego na stałe z Warszawą (pejzaż z Tatr polskich), Alfreda Schouppe czynnego w Krakowie i Warszawie (pejzaż z Iłży), Aleksandra Kotsisa z Krakowa. Sceny rodzajowe autorstwa: A. Kotsisa - w pejzażu i wewnątrz domu, Józefa Chełmońskiego - żywiołowa scena z wiejskiego wesela polskiego (1872/1873). Portrety - studia psychologiczne są pędzla: W. Gersona, Artura Grottgera i Andrzeja Grabowskiego (czynnych we Lwowie) i także A. Kotsisa. Prezentowany jest również obraz "Widok wnętrza katedry św. Jana w Warszawie" (mal. Antoni Dąbrowski, 1856) - z dedykacją na odwrocie dla kieleckiego kolekcjonera sztuki Tomasza Zielińskiego (depozyt Muzeum Narodowego w Warszawie).

• « poprzednie
• 1
• 2
• następne »